امام مهدي>اقامتگاه حضرت:

3-جزيره ي خضراء:

داستان جزيره خضرا حکايت از آ ن مي کند که: زين الدين على بن فاضل مازندرانى، در سال 690 هجرى به اقيانوس اطلس سفر کرده و از سرزمين بربر، سه روز با کشتى در دل اقيانوس رفته، تا به جزاير روافض جزيره هاى شيعيان رسيده است. در آن جا اطلاع يافته که جزيره اى به نام "جزيره خضراء" وجود دارد که فرزندان حضرت ولى عصر(ع) در آن زندگى مي کنند. چهل روز در آن جا اقامت کرده و سرانجام پس از چهل روز، هفت کشتى مواد غذايى از جزيره خضراء به اين جزيره آمده است. ناخداى کشتى او را با نام و نام پدر صدا کرده و گفته مشخصات تو را به من گفته اند و اجازه دادند که تو را به جزيره خضراء ببرم. او را به جزيره خضرا برد ه اند. پس از 16 روز دريانوردى، سرانجام به آب هاى سفيد رسيده اند 0 ناخدا توضيح داده که اين آب ها، چون جزيره را احاطه کرده است، کشتى دشمنان هرگز نمي تواند از آن بگذرد و به برکت حضرت ولى عصر(ع) در آن آب ما فرق مي شود. آن ها به جزيره خضراء رسيده، جمعيت انبوهى را با بهترين لباس و وضع مشاهده کرده، شهرى بسيار آباد با درختان سرسبز و انواع ميوه ها و بازارهاى بسيار و ساختمان هاى مجلل از سنگهاى شفاف و خام ديده است 0 شخصى به نام "سيد شمس الدين" که او را نوه پنجم حضرت ولى عصر(ع) معرفى مي کنند، متصدى تعليم، تربيت و اداره آنجاست و او نائب خاص حضرت در آن جزيره است و مستقيماً از امام فرمان مي گيرد 0 وى حضرت را نمي بيند، بلکه صبح هر جمعه، نامه اى به خط امام (ع) در نقطه معينى گذاشته مي شود و در آن، اوامر آن حضرت و آن چه مورد نياز "سيد شمس الدين(ع)" تا هفته آينده خواهد بود، مندرج مي باشد. على بن فاضل، هجده روز در آن جزيره اقامت نموده و از محضر جناب " سيد شمس الدين " خوشه ها چيده، و پس از هجده روز، به او دستور رسيده که به وطن خود بازگردد. "على بن فاضل"، آن چه را که از محضر جناب " سيد شمس الدين " استفاده کرده، در کتابى به نام "الفوائد الشمسيه "گرد آورده و مشروح تشرف خود را به چند نفر از علماى بزرگ عصر خود بازگو کرده است.

"فضل بن يحيى طيبى" نويسنده قرن هفتم، در سال 699 هجرى، مشروح داستان را از زبان شخص "على بن فاضل" در حله شنيده و آن را در کتابى به نام الجزيرة الخضراء" گرد آورده است. اين داستان به طور کامل در کتاب بحار الانوار ج 52، صفحات 159 تا 174 آمده است. علاوه بر على بن فاضل،"ابن انبارى " نيز داستان جزيره خضراء را نقل کرده است که در کتاب بحار الانوار ج 53، صفحات 213 تا 221 آمده است. در دو داستان على بن فاضل مازندرانى و ابن انبارى نقاط مشترک بسيارى به چشم مي خورد.

و اما داستان جزيره خضراء از هفتصد سال پيش به اين طرف، در برخى از کتاب ها راه يافته است و از همان زمان تا کنون، دو ديدگاه درباره آن مطرح بوده است: يکى، ديدگاه افرادى که اين داستان را پذيرفته اند و ديگرى، ديدگاهى است که اين داستان را ساختگى و افسانه مي دانند. به تازگى دو ادعاى جديد نيز بر آن ها اضافه شده است 0 آن دو ادعا اين است که:1. بر اساس بعضى نشانه ها، احتمالا جزيره خضراء، همان منطقه مثلث برمودا است. 2. بشقاب پرنده ها در اختيار ساکنان جريره خضراء امام زمان (ع) و فرزندانش است. اين دو ادعا را "ناجى نجار" در کتاب خود آورده است تقريباً همه عالمان شيعى، روايت جريره خضراء را ساختگى مي دانند و اين ساختگى بودن را در دو جهت مي توان ديد: يکى زنجيره حديث و راويان، ديگرى محتواى آن. وقتى اصلِ جزيره خضراء، يک افسانه و داستان ساختگى شد، دو ادعاى ديگر )جريره خضراء همان مثلث برمودا است و بشقاب پرنده ها در اختيار ساکنان جريره خضرا است( همه باطل و خيالى مي شود.

ادله کسانى که جزيره خضراء را پذيرفته اند اين است که علماى بسيارى از قبيل شهيد اول، محقق کرکى، علامه مجلسى، مقدس اردبيلى، شيخ حر عاملى، وحيد بهبهانى، بحرالعلوم، قاضى نورالله شوشترى، ميرزا عبدالله اصفهانى، ميرزاى نورى و اين داستان را در کتاب خود آورده، يا به آن استناد کرده اند.

و اما ادله کسانى که اين داستان را افسانه مي دانند، اين است که:

داستان از جهت سند و متن صحيح نيست، تناقضاتى در داستان است که راه حلى براى آن ها نيست، در آن سخن از تحريف قرآن آمده است. رواياتى که داد بر وجود فرزند براى حضرت است قابل اعتماد نيست و بسيارى مطالب ديگر که در جاى خود به طور کامل بحث شده است.

آيت الله ابراهيم امينى در کتاب "دادگستر جهان" مي نويسد: داستان جزيره خضراء شبيه افسانه و رمان است زيرا: اولا سند معتبر و قابل اعتمادى ندارد داستان از يک کتاب خطى ناشناخته، نقل شده و مرحوم مجلسى هم درباره اش مي نويسد: چون من داستان را در کتاب هاى معتبر نيافتم، باب جداگانه اى را به آن اختصاص دادم

ثانياً در متن داستان تناقضاتي ديده مي شود ثالثا در آن به تحريف قرآن تصريح شده که قابل قبول نيست و مورد انکار شديد علماى اسلام است. رابعاً موضوع اباحه خمس در اين داستان مطرح شده و مورد تأييد قرارگرفته که آن هم از نظر فقها مردود است. علاوه بر آيت الله امينى، آيات عظام، علامه شيخ محمدتقى شوشترى، علامه حسن زاده آملى، محمدباقر بهبودى، شيخ آغا بزرگ تهرانى، شيخ جعفر کاشف الغطاء و... نيز داستان جريره خضراء را خيالى مي دانند(1)مطالبى را نيز که "ناجى نجَار" در خصوص مثلث برمودا و نيز بشقاب پرنده ها گفته اند مستند به نوشته هاى دقيق علمي و تحقيقى نيست، بلکه بيش تر آن ها بر اساس خبرهايى است که راديو لندن و يا روزنامه و مجله ها- خصوصاً روزنامه جمهوريت عراق گزارش کرده اند.(2) علاقمندان براى مطالعه داستان جريره خضراء، و ديدگاه هاى موافقان و مخالفان، مي توانند

  ا. جزيرة الخضراء افسانه يا واقعيت ابوالفضل طريقه دار ص 211.

2. همان، ص 013

امام مهدي>اقامتگاه حضرت:

2-بيت الحمد:

بر طبق فرمايش امام صادق (ع)، براى صاحب الزمان، خانه اى است که به آن "بيت الحمد" گفته مي شود. در آن خانه چراغى است که از روز ولادت آن حضرت روشن است  اين چراغ خاموش نمي شود تا روزى که با شمشير قيام کند. (1)

احتمال مي رود منظور يک معناى کنايى باشد که با ولادت آخرين حجت الهى، به چراغ هدايت بشر با فروغى هر چه بيشتر به پرتو افشانى پرداخته و زمين را از نور وجود خود اکنده ساخته است.

ا. غيبة نعمانى ص 26 01

.2 مسند احمد، ج 54 ص 415.

سلام

فرا رسيدن ماه رمضان مبارک

اميدوارم در هر حالتي که هستيد خوب و خوش و خرم دل باشيد.

و باز فرا رسيد يک شانس دوباره، يک فرصت و مجال تازه براي اتصال سيم وصل هاي جديد.

يک برکت عظيم ديگر، يک رحمت عظيم ديگر از او، از خالق هستي بخش رحيم.

او دوباره سفره ي رحمتش را براي همگان گسترانيده، براي من و شما و هر آنکه در عطش اين خوان گسترده لحظه شماري مي کرد.

دوباره رحمت و لطف کرده و اين مجال را بر ما حلال گردانيده تا بي نصيب نمانند بي نصيب ماندگاني چون من.

تا جسم و روح و دل و جان خود را در چشمه ي پاک رمضان دوباره بشويند، تا تولّدي دوباره پيدا کنند.

تا بيابند آنچه را گم کرده اند، تا با خالق و رحيم مطلق دوباره پيوند زنند و آنچه را گسسته اند باز گردانند.

تا به خود بيايند و به اين ياد متوجه او شوند و او را به ياد بياورند که در پس همه ي احساساتشان، همه ي عواطف عالم، همه ي بغض هاي عالم، همه ي ناتواني ها و مشکلات عالم و همه ي احساس فقدان ها در تنگناها، چيزي، عطشي، حسي اميدوار کننده، نيرويي ماوراء عالم مادي، و بالاخره خدايي، ربّي، اللّهي وجود دارد. و همو ست که هميشه با توست.

او ست که اين همه نعمت را به تو داده، اين فرصت را به تو داده، اين همه رحمت را به تو داده و هر چه بد مي کني آنها را از تو دريغ نمي دارد ولي تو ... .

خارج از مروت و رسم است نمک خوردن و نمکدان شکستن.

پس بر تو ست همانگونه که او رهنمون کرده از اين فرصت استفاده کني و  لااقل براي اين همه رحمت شکرش گذاري.

اين را هم به ياد داشته باشي، در هر سني و دوره ي زندگي هستي طوري دعا و راز و نياز و مناجات کني که ديگر رمضاني نيست. چون بر کسي آشکار نيست که آيا تا رمضان ديگر هست يا نه؟

در آخر اين که تنها براي خودتان دعا نکنيد چون با دعا براي ديگران دعايتان زودتر مستجاب مي شود. و هميشه در اين لحظات و در دعاها براي کساني که التماس دعا دارند به خصوص اموات دعا کنيد.

(من هم التماس دعا دارم و اميدوارم در لحظه ي سيم وصل شدن به ياد ما هم باشيد.)

والسلام

امام مهدي>اقامتگاه حضرت:

1- ناشناخته بودن حضرت:

  بخشى از روايات تصريح دارند که حضرت در ميان مردم است و آنان را مى بيند و مى شناسد، ولي مردم آن حضرت را نمى شناسند و به طور مطلق نفي رؤيت مى کنند. امام صادق (ع) از حضرت على (ع) نقل مى کند: "اگر زمين، يک ساعت از حجت خالى باشد، ساکنان خود را فرو خواهد برد. حجت، مردم را مى شناسد، ليکن مردم او را نمى شناسد، همان گونه که يوسف، مردم را مى شناخت و آنان او را نمى شناختند(1)

امام صادق (ع) نيز درباره آن حضرت مى فرمايد: "چگونه اين امت انکار مى کند که خداوند با حجت خود، آن گونه عمل مى کند که با يوسف انجام داد و صاحب شما مظلومى است که از حقش باز داشته شده. صاحب حکومت، در ميان مردم رفت و آمد مى کند، در بازارهاي آنان گام مى نهد و در منزل هاي آنان قدم مى گذارد، ولى او را نمى شناسند، تا زماني که خداوند به او اجازه دهد که خود را به آنان بشناساند؟ آن گونه که به يوسف اجازه داد که در پاسخ برادرش که پرسيد: آيا تو يوسفى بگويد: بله من يوسفم(2)

  1. غيبة نعماني، ص 14.

2 غيبة نعمانى، ص 164

3 چشم به راه مهدى ص 63